کد خبر : 1961

تاریخ انتشار : ۱۳۹۳/۰۹/۰۷ زمان : ۷:۰۰

درس پنجم : سکون

درس پنجم : سکون در فارسى به حرف هایى بر مى خوریم كه هیچ یك از صداهایى را كه تاكنون خواندیم (ـَ ـِ ـُ ـ ـ او ) ندارند، مانند حرف نون در كلمه (مِنْ). در فـارسـى اینگونه حرف ها علامتى ندارند ولى در قرآن با این علامت (ـْ) مشخص مى شوند كه اسم آن […]

درس پنجم : سکون

در فارسى به حرف هایى بر مى خوریم كه هیچ یك از صداهایى را كه تاكنون خواندیم (ـَ ـِ ـُ ـ ـ او ) ندارند، مانند حرف نون در كلمه (مِنْ).
در فـارسـى اینگونه حرف ها علامتى ندارند ولى در قرآن با این علامت (ـْ) مشخص مى شوند كه اسم آن (سكون ) است .
حـرفـى كـه داراى علامت سكون باشد به كمك حرف صدادار قبلش در یك بخش خوانده مى شود. مانند:اَنْ ـ خُذْ ـ مِنْ ـ كُنْ ـ لَمْ ـ ذُقْ ـ قُلْ ـ قُمْ
نـكـتـه : هـرگـاه بـعـد از صـداى (ـَ) ، (واو) یا (یاء) بیاید كه داراى سكون باشد (واو) و (یاء) باید به نرمى خوانده شوند. مانند: كیف ـ غیر ـ یوم ـ سوف
در ایـن مـوارد بـایـد دقـت كـنـیـم كـه صـداى (اَ) قـبـل از سـكـون تمایل به صداى (اُ) یا (اِ) پیدا نكند.

ارسال دیدگاه