کد خبر : 181669

تاریخ انتشار : ۱۳۹۴/۰۳/۰۲ زمان : ۸:۳۰

به نامزدم بدبین هستم

سؤال : نامزدم به تازگی لیسانس گرفته و هنوز مشغول کار نشده. او پسر باایمانی است اما من به او بدبین هستم. تحمل ندارم لحظه ای از او دور باشم. وقتی نیست، دقیقه به دقیقه با تلفن همراه او تماس می‌گیرم به گونه ای که او را کلافه می‌کنم و تلفن را خاموش می‌کند. اگر […]

سؤال :

نامزدم به تازگی لیسانس گرفته و هنوز مشغول کار نشده. او پسر باایمانی است اما من به او بدبین هستم. تحمل ندارم لحظه ای از او دور باشم. وقتی نیست، دقیقه به دقیقه با تلفن همراه او تماس می‌گیرم به گونه ای که او را کلافه می‌کنم و تلفن را خاموش می‌کند. اگر همراه او باشم، دائماً به او اعتراض می‌کنم که چرا اطراف را نگاه می‌کند. همه اینها در حالی است که تا به حال چنین چیزی از او ندیده یا نشنیده ام. او به خانواده اش نیز بسیار علاقه مند است و می‌گوید من فرزند بزرگ آنها هستم و هرگز نمی‌توانم آنها را رها کنم. با برخوردهایی که من داشتم به تدریج او رفتارهایی دوستانه اولش را کنار گذاشته و برخی مواقع بین ما اسطکاک به وجود می‌اید.

الف . ه . ۲۳ ساله از کرمان

 

جواب :

با کمی دقت در می‌یابید که نامزدتان را به تدریج وادار به حرکات و برخوردهایی کرده اید که همیشه از آن گریزان بودید و در صورت ادامه این قبیل برخوردها شاهد وخامت بیشتر اوضاع خواهید بود و ممکن است او از ازدواج منصر شود. چون برای او همواره نگرانی و اضطراب و بدبینی ایجاد می‌کنید و قصد دارید بین او و خانواده اش جدایی بیاندازید. به این ترتیب ازدواج با شما برای او به معنی زندانی شدن و خوداحافظی با خانواده و دوستانش است. به خود شما نیز چنین محدودیتی را نمی‌توانید بپزیرید. بنابراین لازم است اگر قصد تشکیل زندگی مشترک با او را دارید، به شخصیت ، استقلال،و خواسته های او احترام بگذارید و از لحظه های تماس و گفتگوی با او خاطراتی شیرین و به یادماندنی به وجود آورید، به گونه ای که در کنار شما بودن را با هیچ چیز دیگری عوض نکند.

ارسال دیدگاه