کد خبر : 523919

تاریخ انتشار : ۱۳۹۴/۰۵/۰۹ زمان : ۲۰:۰۰

آقازاده‌ها از کی آقازاده می‌شوند؟

مصطفی داننده: در لغتنامه دهخدا، آقازاده این‌گونه معنا شده است:«زاده  آقا. فرزند مردی بزرگ ، و بیشتر فرزندان سادات علوی و مجتهدین .»  چند سالی است اما این واژه با دگرگونی بزرگی روبه‌رو شده است و وقتی مردم با این کلمه روبه‌رو می‌شوند همه به فرزند مسئولی فکر می‌کنند که از رانت ویژه پدر استفاده […]

مصطفی داننده: در لغتنامه دهخدا، آقازاده این‌گونه معنا شده است:«زاده  آقا. فرزند مردی بزرگ ، و بیشتر فرزندان سادات علوی و مجتهدین .»
 چند سالی است اما این واژه با دگرگونی بزرگی روبه‌رو شده است و وقتی مردم با این کلمه روبه‌رو می‌شوند همه به فرزند مسئولی فکر می‌کنند که از رانت ویژه پدر استفاده کرده است. این روزها «آقازاده » بودن در جامعه به شدت بار منفی دارد و بسیاری تلاش می‌کنند که از آن فرار کنند. برخی سوءاستفاده‌ها از سوی فرزندان برخی مقامات کشوری باعث شده است تا مردم به این فرزندان نگاه منفی داشته باشند و تصور کنند تمام این افراد از موقعیت‌های پدران خود سوءاستفاده می‌کنند. یکی از مهم ترین این سوءاستفاده‌ها، استفاده از رانت پدر است.
جایگاه پدر خانواده باعث می‌شود فرزندان به خود اجازه می‌دهند با این جایگاه به اهداف خود برسند.
 آنها از کودکی یادگرفته‌اند که با دیگر افراد جامعه فرق دارند و می‌توانند از راه‌هایی استفاده کنند که دیگران حق استفاده از آن را ندارند. برای اثبات این حرف می‌خواهم با مثالی شکل گرفتن تفکر آقازادگی در این افراد را برای شما در این نوشتار شرح دهم. حتما تا به حال شما هم در مراسمی شرکت کرده‌اید که مسئولان مملکتی و نظامی در آن حضور دارند. این مراسم می‌تواند نماز جمعه، مراسم مذهبی و ملی مانند مراسم محرم یا سفرهای استانی روسای کشور باشد.
 در این مراسم برگزار کنندگان با میله‌های آهنی به خاطر مسائل امنیتی میان مردم و مسئولان فاصله ایجاد می‌کنند. این رسمی است که در هر مراسمی شاهد آن هستیم.
 مسئولانی که در این جایگاه‌ها حضور پیدا می‌کنند، فرزندان را نیز با خود همراه می‌کنند. این فرزندان دست در دست پدر از مسیر ویژه مسئولان وارد مراسم می‌شوند و از مراسم استفاده می‌کنند. این درست همان لحظه‌ای است که جرقه آقازادگی در ذهن این افراد زده می‌شود.
 آنها در این مسیر به این فکر می‌کنند که حتما نسبت به دیگر افرادی که در این مراسم حضور دارند، ویژگی مهم تری دارند که می‌توانند بدون تحمل هیچ سختی، فشار و حتی له شدن در زیر فشار جمعیت در مراسم مهم کشور شرکت کنند.
آنها در همان روز می‌فهمند پدر آنها می‌تواند کارهایی انجام دهد که دیگر پدران توانایی انجام آن را ندارند. تقریبا می‌توان گفت که مسئولان کشوری و لشکری خود کمک بسیاری به رشد آقازادگی در کشور می‌کنند. چه کسی گفته است که فرزندان مسئولان باید در مکانی حضور داشته باشند که جایگاه مسئولان است؟ آیا آنها هم مسئول هستند؟ آیا خون آنها رنگین تر از فرزندان دیگر آحاد جامعه است؟
واقعا چه ایرادی دارد که پدر از مسیر مسئولان وارد مراسم شود و پسر مثل دیگر افراد وارد مراسم شود و همچون آنها در جایگاه عادی بنشیند. از سید احمدخمینی(فرزند سید حسن) و فرید الدین حداد عادل تا فرزندان احمدی نژاد و هاشمی رفسنجانی همه و همه این مسیر را طی کرده‌اند. آنها در جایگاهی نشسته‌اند که جای آنها نیست. گویی ضرب المثل قدیمی «از فضل پدر تو را چه حاصل؟» برای آنها صدق نمی‌کند.به همین سادگی ذهنیت آقازادگی در ذهن فرزند مسئولان شکل می‌گیرد.
مسئولان کشور و لشگری اگر از همان روز اول رسیدن به قدرت به فرزندان خود آموزش دهند که شغل آنها هیچ مزیتی نسبت به دیگر افراد ندارد ما به زودی شاهد ریشه کن شدن آقازادگی در کشور خواهیم بود. این روزها فرزندان مدیران میانی کشور نیز به واسطه پدران خود را آقازاده می‌دانند در حالی که در سال‌های دور آقازادگی کلمه محترمی در میان ما ایرانیان بود.
منبع: روزنامه قانون
ارسال دیدگاه